*zucht*
wat word ik bij momenten moe van mezelf.
twijfelen twijfelen en nog eens twijfelen.
waar ik gisteren zo zeker van was en er ten volle voor wou gaan, dat zie ik vandaag alweer niet meer zitten.
onderwerp van twijfel : het volgen van een nieuwe cursus.
na enig gesnuffel op het net uitgekomen bij tweejarige opleiding copywriter.
gisteren : een fille vol zekerheid ze zou zich erin storten, het zou een uitdaging worden, ze zou er iets van haarzelf in kunnen leggen, ze zou zo veel ...
en toch zo weinig.
vandaag : fille trekt zich terug in haar schelp en plamuurt de barstjes dicht. ikke, cursus copywriter, tssn allemaal mensen met een gezegende pen, ik hakkelen, ik beter thuis blijven en me onder het bed schuilhouden.
wat is dat toch met mij en mijn euhm schommelingen zal ik het maar noemen? Ik zou zo heel graag van alles doen. cursus expressie (waar ik veel te oud voor ben, is enkel voor schoolgaande kinderen en jeugd). ik wil naar buiten met mijn fototoestel naar het bos of in de straatjes leuke pics maken. ik wil danslessen volgen, ik wil, ik wil, ik wil de wereld zien, me in de liefde storten, ...
en dan hupekee, slaat het tij om en durf ik niets meer. Moet ik een gegronde reden hebben om mijn huis uit te komen.
je oh je, wat ben ik vermoeiend voor mezelf. Wees nu eens wat standvastiger fille, rechtlijniger ...
|